Mervin kon zijn souvenirs niet naar huis brengen

Mervin Hammill’s identificatiekaart.

Mervin (Dick) Hammill had in de paar maanden die hij in België, Nederland en Duitsland doorbracht leuke souvenirs ingeslagen. Drie paar kleine klompjes, bankbiljetten uit verschillende landen, ansichtkaarten – alles kon hij meenemen naar zijn ouders Bert en Clara Hammill en zijn drie oudere zussen Helen, Nina en Donelda als hij zou worden gerepatrieerd vanuit Europa naar Canada.
Maar zover kwam het nooit. Mervin werd op 26 december 1945 ernstig ziek. Hij ging met spoed naar het Canadese veldhospitaal in Oldenburg (Duitsland). Wat de dokters en de verpleging ook deden, zijn toestand verslechterde. Begin januari 1946 werd zijn situatie als kritiek beoordeeld door de dokters en op 8 januari 1946 overleed Mervin, 24 jaar oud. De doodsoorzaak was difterie. Vlak voor zijn dood had hij nog een optimistisch gestemde brief gedicteerd aan zijn familie. Hij was te zwak om de brief zelf te schrijven. Een verpleegkundige, die toevallig uit de zelfde County kwam als Hammill, nam de taak op zich de brief te schrijven.

Mervin was op 6 juli 1921 geboren als vierde kind en eerste zoon in het gezin van Bert en Clara Hammill, die in 1913 waren getrouwd. De familie woonde in Singhampton. Maar Mervin was geboren in Nottawasaga Township in Ontario.
Mervins zusters waren 26, 30 en 32, toen hij in het ziekenhuis in Oldenburg het leven liet. Mervin was een rustige jongen met een redelijk fors postuur: 1,78 meter lang en 80 kilo schoon aan de haak. Hij hield van softbal, maar was verder niet heel sportief.
Hij had zich in het leger sinds december 1942 verdienstelijk gemaakt als chauffeur voor de Canadese luchtmacht (Royal Canadian Air Force, RCAF).
In Collingwood (Ontario) was hij vanaf 1939 al werkzaam geweest als vrachtwagenchauffeur bij een transportbedrijf. In het leger moest hij de officiële papieren halen om ook daar op een vrachtwagen te mogen rijden. Hij had moeite met de theorie, maar was een ‘good driver’, zo bleek.
In februari 1944 maakte hij de oversteek vanuit Canada (Halifax) naar het Verenigd Koninkrijk. Nadat de Duitsers officieel gecapituleerd hadden, kwam hij in september 1945 via Oostende (België) op het Europese vasteland. Aan gevechten nam hij nooit deel. Hij was na de capitulatie betrokken bij de ontmanteling van de Luftwaffe.
Dat betekent niet dat hij geen wapen droeg. Op zijn 23e verjaardag, op 6 juli 1944 in de late avond, gebruikte hij zijn sten-gun. Niet om de vijand mee te beschieten, of om zichzelf te verdedigen. Hij zette waarschijnlijk zijn verjaardag luister bij door in een boomgaard zijn wapen leeg te schieten. Het koste hem een veertien dagen inhouding van loon als straf op.
In een uitvoerige brief schreef captain D.S. Blaine aan Mervins ouders, over diens begrafenis, de uitvaartdienst en over de opname van Mervin in het ziekenhuis. Blaine prees de soldaat: “You may have justifiable pride in the knowledge that your son has made a real contribution to the winning of victory by this service on the continent during the days of fighting and these days of peace; he played his part in assuring that by disarming Germany, peace may prevail in the world. Your son was respected and honoured as a member of this Wing and was greatly admired by all with whom he come in contact during work and sport and it was wit deep personal regret that I heard of his passing.”
[U mag terecht trots zijn op het feit dat uw zoon een echte bijdrage heeft geleverd aan het behalen van de overwinning door zijn dienst op het continent tijdens de dagen van strijd en deze dagen van vrede; hij heeft zijn steentje bijgedragen aan het bewerkstelligen van vrede in de wereld door Duitsland te ontwapenen. Uw zoon werd gerespecteerd en geëerd als lid van deze Wing en werd enorm bewonderd door iedereen met wie hij tijdens zijn werk en sport in contact kwam. Het was dan ook met grote persoonlijke droefheid dat ik hoorde van zijn overlijden.]
Mervin werd op 10 januari 1946 begraven op de tijdelijke Canadese begraafplaats in Osterscheps (Duitsland). Zijn kist was gedrapeerd met de Union Jack. Een van de officieren bespeelde het orgel toen zijn kist door zes van zijn kameraden uit het C squadron van No 8402 Disarmament Wing van de RCAF werd weggedragen naar de begraafplaats.
In augustus van 1946 werden zijn stoffelijke resten herbegraven op de begraafplaats in Holten. Hij ligt in plot 7, rij A, graf 13.

© 2026 Jan Braakman

Bronnen:

* Library and Archives Canada; Ottawa, Canada; Service Files of the Second World War – War Dead, 1939-1947; Serie: RG 24; Volume: 27677
* Simcoe County Archives; The Legacy of the Hamill Letters (https://simcoe.ca/simcoe-county-archives-blog/mervin-hammill-letters/)