Donald George Innes

Donald George Innes

De Tweede Wereldoorlog was amper begonnen toen student Donald George Innes zich aanmeldde bij het Canadese leger. Innes studeerde aan de University of Toronto. Hij was geboren op 13 augustus 1921 in Toronto.

Innes maakte carrière in het leger. In het 5th Field Regiment was hij in het najaar van 1944 opgeklommen tot Lieutenant.

Innes was kind van een oorlogsechtpaar. Zowel zijn vader als zijn moeder hadden ervaring opgedaan in de Eerste Wereldoorlog. Moeder Beryl Innes was verpleegkundige in Frankrijk geweest en vader Joseph had deel uitgemaakt van het Royal Flying Corps.

Artillery Forward Observation Post

Zoon Donald Innes zette in juli 1944 voet aan het vasteland in Frankrijk om bij het 5th Field Regiment mede leiding te geven aan de artillerie, die de infantrerie moest ondersteunen.

Op 1 november 1944 ging hij als Artillery Forward Observation Post mee met een eenheid van het Régiment de Maisonneuve. Doel van het Regiment de Maisoneuve was om samen met de Black Watch en de Calgary Highlanders via de Sloedam het eiland Walcheren vanuit het oosten te ontzetten. Tegelijkertijd waren er landingstroepen die het eiland vanuit de Schelde bevrijdden.

Gewond geraakt op Walcheren

In de War Diary maakt het 5th Field Regiment op 3 november 1944 er melding van dat Innes gewond was geraakt: “Lt DG INNES was wounded in the face yesterday when he was up with the R de MAIS – he was evac, but the injury is not believed very serious – it is reported that he did some fine work and carried on after he was wounded.”
Volgens de Field Medical Card was hij door een granaatsplinter in het gezicht geraakt. De eerste diagnose was dat er geen ‘ernstige schade’ was, behalve het verlies van een tand.
Aan het thuisfront was het echter een ander verhaal. Daar kregen ze te horen dat Innes een deel van zijn rechterbeen moest missen. Op een van de documenten in zijn persoonsdossier is die fout nog terug te vinden. In het Casualty Section Extract Form staat: “WOUNDED 2 NOV 44 AMP RT LEG BELOW KNEE.”
Innes kon zijn ouders geruststellen. Zijn verwonding was veel minder ernstig, zo liet hij per brief weten. Mogelijk was er een verschrijving geweest of een misverstand, waardoor ‘shin’ (=scheenbeen) was gelezen of verstaan, terwijl er ‘chin’ (=kin) stond.
Na een week kon hij uit het ziekenhuis terugkeren naar zijn regiment.

Military Cross

In januari 1945 kreeg Lieutenant Innes het bericht dat het Military Cross  aan hem was toegekend, een hoge militaire dapperheidsonderscheiding voor zijn optreden op 1 november 1944. Innes was als Artillery Forward Observation Post bij de aanval op het eiland Walcheren. Ondanks hevig granaat-, mortier- en geweervuur en ondanks het feit dat hij meteen al drie van de vijf seiners door verwondingen was kwijtgeraakt, bleef Innes kalm zijn taak uitvoeren, zodat de artillerie van het 5th Field Regiment de vijandige posities accuraat kon blijven bestoken, zo stond in de aanbeveling voor de toekenning van het Military Cross. De aanbeveling vermeldt verder: “A short timer later, Lt. Innes himself was wounded and both his wireless sets were destroyed by shellfire. He nevertheless remained at his post and kept up his vital artillery support by means of the Company Commander’s wireless set.”

In de krant werd vermeld dat Innes niet aan zijn been, maar aan zijn kin gewond was geraakt.

In de krant werd vermeld dat Innes niet aan zijn been, maar aan zijn kin gewond was geraakt.

Terwijl de Canadese troepen voortgang boekten langs en over de verhoogde toegangsweg tot het eiland, bleven ze onophoudelijk onder aanhoudend vijandig vuur. Innes zag dat gebeuren. Hij trok voorwaarts en vanuit een onbeschermde positie gaf hij precieze aanwijzingen aan de artillerie om het vijandelijk vuur het zwijgen op te leggen. “The personal gallantry and devotion to the duty of Lt Innes, although wounded and under the heaviest fire, was of first importance as a direct contribution to the succes of this initial land assault on the Island of Walcheren.”

Gepromoveerd tot Captain

Na de gevechten in Walcheren kon het regiment zich onttrekken aan de vijandigheden. Donald Innes werd tijdelijk (van 9 december 1944 tot 22 februari 1945) toegevoegd aan het hoofdkwartier van de First Canadian Army, met een bijbehorend hogere soldij. Op 23 februari 1945 voegde hij zich  bij een andere artillerie-eenheid,  12 Field Regiment. Hij was ondertussen gepromoveerd tot Captain.

Hoe en waar precies is niet duidelijk, maar Innes raakte op 21 april 1945 betrokken bij zware gevechten in Noordoost-Groningen. Hij was aanvankelijk vermist, maar later bleek dat hij gesneveld was. Hij was 23.

Innes werd tijdelijk begraven bij Siddeburen. Daarna werd zijn stoffelijk overschot overgebracht naar het ereveld in Holten. Hij ligt begraven  in plot III, rij G, graf 13.

Bronnen

  • Library and Archives Canada; Second World War Service Files – War Dead, 1939 to 1947; R112, Volume 30545
  • Library and Archives Canada; 5th Field Regiment, Royal Canadian Artillery, R112, RG24, Volume 37819
  • Canadian Virtual War Memorial; In Memory of Captain Donald George Innes.

© 2025 Jan Braakman

 

 

 

 

 

Tweetalige Amerikaan in Canadese dienst

Rene Lussier was weliswaar nog jong, toen hij zich in oktober 1942 meldde bij het Canadese leger, maar hij maakte een...

Een gebroken spiegel voor moeder Mathilda MacKenzie

Volgens luitenant Maurice Rozand was Gerald Paul MacKenzie plezierig in de omgang, een volwassen vent met wie je een...

Marcel Martin, begraven in de tuin

Door Jan Braakman Marcel Martin was een intelligente jongeman, toen hij zich in april 1943 voor de dienst in het...

‘Pug’ Burrison, gewaardeerd en onderscheiden

Richard Lloyd (Pug) Burrison zou deel uitmaken van de Special Task Force van het Canadese leger. Hij had de opleiding...

Innes (rechts) met zijn vriend Fred Ludwig.

De aanbeveling voor de toekenning van het Military Cross